AI w marketingu: narzędzie czy zagrożenie dla biznesu?
Coraz częściej to widzę i założę się, że Ty pewnie też.
Otwierasz Instagrama.
Czytasz post.
I masz wrażenie, że już go kiedyś widziałaś. Inna branża. Inna osoba. Te same zdania.
To nie jest przypadek, tylko efekt kopiuj-wklej z AI. A taki sposób pracy sprawia, że autor przestaje być zauważalny – nawet jeśli ma poczucie, że „robi marketing”.
Problem nie leży w AI, ale w tym, jak z niego korzystasz.
Przyznajmy to wprost. AI nie jest problemem. Problem pojawia się, gdy próbujesz nim zastąpić siebie. A to się nie może udać.
Bo Twoi klienci:
– nie kupują informacji (bo mają ich pod dostatkiem),
– nie kupuje „ładnych treści”,
– nie kupuje idealnych struktur.
Oni kupują:
– sposób myślenia,
– sposób patrzenia na problem,
– poczucie, że „ta osoba mnie rozumie”.
A tego AI nie zrobi za Ciebie.
Może napisać poprawny post, owszem. Nie wytłumaczy jednak powodu, dla którego robisz to, co robisz – szczególnie w taki dzień, kiedy jesteś zmęczona, a mimo to działasz dalej.
„Czuję, że oszukuję, używając AI” – to Cię blokuje bardziej niż brak czasu
Czy to nie jest uwierająca prawda?
Rozmawiając z kobietami prowadzącymi biznesy zauważam bardzo wyraźny mechanizm: korzystając z narzędzi (w tym AI) często mają poczucie, że „oszukują”.
Czyli zamiast po prostu przyspieszać swoją pracę dzięki nim, zaczynasz się z tego tłumaczyć… sama przed sobą.
W efekcie nie używasz narzędzia. Robisz wszystko ręcznie i jesteś bardziej zmęczona.
A równolegle ktoś inny:
– używa AI bez skrupułów,
– działa szybciej,
– publikuje częściej,
– testuje więcej.
I zgadnij, kto ma większą widoczność.
Nie dlatego, że jest lepszy, tylko dlatego, że działa.
mężczyźni najczęściej nie mają problemu z używaniem AI
Nie chcę generalizować – to moja obserwacja z mojego otoczenia.
Rzadko widzę, żeby mężczyźni przepraszali za używanie AI, zastanawiali się, czy to „etyczne”, albo analizowali, czy „to na pewno ich”.
Oni traktują AI jak narzędzie.
My często traktujemy to jak test swojej wartości. A przez to same stawiamy sobie barierę.
Rolą AI nie jest zastąpienie Ciebie. Jego rola, to być Twoim stażystą.
Jakie jest najprostsze i najzdrowsze podejście?
Przestań traktować AI jak:
– autora,
– eksperta,
– stratega.
Zacznij traktować go jak:
– stażystę, którego zawsze chciałaś mieć,
– który zrobi pierwszy szkic,
– który ogarnie chaos,
– który przygotuje bazę,
– który zbierze w całość, podsumuje.
Ale…
To, co przygotuje AI, to nadal jest pierwszy szkic. A Twoja rola zaczyna się tam, gdzie kończy się jego.
Co się dzieje, kiedy oddajesz wszystko AI?
Zobacz, co się realnie dzieje, kiedy idziesz na skróty:
1. Twoje treści zaczynają brzmieć jak wszystkie inne,
2. Znikają emocje, które powodują decyzję klienta,
3. Klient nie widzi różnicy między Tobą a innymi.
I wracamy do punktu wyjścia: „robię marketing, ale to nie działa”
I dzieje się tak nie dlatego, że AI jest złe, tylko przez to, że pozwalasz mu zastąpić Cię w całym procesie.
Co działa (i będzie działać jeszcze bardziej) w czasach sztucznej inteligencji?
Przewagą w najbliższych latach nie będzie to:
– kto szybciej pisze,
– kto ma więcej treści,
– kto zna więcej narzędzi.
Przewagę zyskają ci, którzy potrafią połączyć:
szybkość + człowieka
skalę + opowiadaną historię
efektywność + emocje
Bo to jest dokładnie to, czego nie da się skopiować i czego nie może zastąpić sztuczna inteligencja.
Co możesz zrobić z tą wiedzą?
Nie potrzebujesz teraz:
– kolejnego narzędzia,
– kolejnego kursu,
– ani kolejnej strategii.
Zrób coś prostszego.
Weź jedną rzecz, której nie lubisz robić. Na przykład:
– pisanie postów,
– tematy newsletterów,
– nagłówki do ofert.
I zrób to tak:
1. Opowiedz AI o swoim pomyśle na treść i poproś o pierwszy szkic,
2. Bez poprawiania wróć do tego po godzinie,
3. Przeredaguj to tak, żeby:
– brzmiało jak Ty,
– miało Twoje zdania,
– Twoje przykłady,
– Twój sposób myślenia.
Nie zmieniaj na „ładniej”. Zmień na bardziej po Twojemu.
Do zapamiętania:
AI to długopis. Ale to Ty jesteś autorką. I jeśli oddasz sztucznej inteligencji długopis – to nie problem. Problem będziesz miała wtedy, kiedy oddasz swoją opowieść.
Gdybym miała Cię zostawić z jedną myślą na koniec, byłaby taka:
„Nie muszę robić wszystkiego sama. Ale nie mogę zniknąć z tego, co tworzę.”
Jeśli czytając ten tekst masz w głowie: „ok, to ma sens – ale nie wiem, jak to przełożyć na swoje działania”, to mam coś dla Ciebie:
→ „Zaufanie, które prowadzi do decyzji”
Pomaga poukładać proces decyzyjny klienta – tak, żeby Twoja komunikacja przestała „brzmieć dobrze”, a zaczęła prowadzić do realnych kroków po stronie klienta.
→ „Zrozum swojego klienta”
Pomaga przestać zgadywać, do kogo mówisz – i oprzeć komunikację na realnych motywacjach, a nie wyobrażeniach o kliencie.
KOMENTARZE
